هتل صخرهای بینالمللی کندوان
مهماننوازی حجاریشده در دل روستایی صخرهای زنده.
- موقعیت
- روستای کندوان، اسکو، آذربایجان شرقی، ایران
- سال
- ۲۰۰۴–۲۰۰۶
- کارفرما
- کارفرمای خصوصی حوزه هتلداری
- وضعیت
- تکمیلشده
- برنامه
- اتاقها و سوئیتهای حجاریشده در دل مخروطهای آتشفشانی موجود، پذیرش و لابی، رستوران و لانج، پلکانها و مسیرهای حرکتی تراسمانند، سکوهای دید رو به روستا و فضاهای خدماتی و پشتیبانی ادغامشده در دل صخره.
این پروژه در دل خانههای مخروطیشکلی که حاصل قرنها فرسایش و سکونتاند شکل گرفته و مهماننوازی را نه بهعنوان ساختوساز نو، بلکه بهعنوان کنشی دقیق از تطبیق بازتعریف میکند.
کندوان یکی از معدود روستاهای جهان است که مخروطهای توفی آتشفشانی آن، شکلگرفته طی قرنها فرسایش، همچنان محل سکونتاند. پروژه هتل در دل همین بافت موجود عمل میکند و خوشهای از مخروطها را به اتاقهای مهمان و فضاهای مشترک تبدیل میکند، در حالی که هندسه نامنظم، دیوارهای ضخیم صخرهای و بازشوهای کوچک حجاریشده که هویت روستا را میسازند حفظ میشوند.
کار کردن با صخره بهجای غلبه بر آن، نظمی متفاوت در طراحی میطلبید: بازشوها تنها در جاهایی که سازه اجازه میداد بزرگ شدند، مسیرهای حرکتی جدید از تراسبندی طبیعی شیب پیروی کردند و هر مداخله در برابر پایداری مخروطهای اطراف سنجیده شد. هماهنگی مهندسی و اجرا به همان اندازه طراحی معماری در مرکز پروژه قرار داشت.
فضاهای داخلی با نورپردازی ملایم، منسوجات و چیدمان دقیق مبلمان، گرما و آسایش را به حجمهای فشرده و نامنظم مخروطها میآورند، بدون آنکه سطوح خشن صخره که هویت هر اتاق را میسازند صاف و یکدست شوند. در زمستان، برف بر بامهای تراسمانند روستا مینشیند و بازشوهای روشن هتل همچون نقاطی کوچک از گرما در سیلوئت سنگی گستردهتر روستا خوانده میشوند.
هتل صخرهای بینالمللی کندوان گواهی است بر اینکه معماری اقامتی میتواند در نقش حفاظت نیز عمل کند: ارزش این پروژه نه در آنچه افزوده شده، بلکه در اندک بودن این افزودهها و دقتی است که در برابر منظری شکلگرفته طی قرنها، نه سالها، به کار رفته است.

معرفی پروژه
هتل صخرهای بینالمللی کندوان در دل یکی از معدود روستاهای صخرهای مسکون جهان، در دامنه کوه سهند در آذربایجان شرقی شکل گرفته است. این پروژه مخروطهای توفی آتشفشانی موجود را که طی قرنها فرسایش شکل گرفتهاند به فضای اقامتی مهمانان تبدیل میکند و نمونهای از پیوند معماری، مهندسی و اجرا در بستری ویژه از نظر فرهنگی و طبیعی است.
روستایی زنده، نه یک پسزمینه
کندوان همچنان روستایی مسکون است؛ هتل در دل روستایی فعال عمل میکند، نه در بنایی صرفاً حفاظتشده. تصمیمات طراحی به همان اندازه در برابر زندگی روزمره ساکنان سنجیده شدند که در برابر الزامات مهماننوازی، و نماهای تراسمانند، مسیرهای باریک و بامهای پلکانی روستا بهعنوان شرایطی ثابت و قابل احترام در نظر گرفته شدند، نه مانعی که باید کنار زده شود.

ساختن با صخره، نه در برابر آن
هر مداخله در این پروژه نه در برابر یک برنامه معماری متعارف، بلکه در برابر پایداری و هویت مخروطهای موجود سنجیده شد: بازشوها تنها در جاهایی که سنگ اجازه میداد بزرگ شدند، مسیرهای حرکتی از تراسبندی طبیعی شیب پیروی کردند و فضاهای داخلی گرما و آسایش را به حجمهای فشرده و نامنظم آوردند بدون آنکه سطوح خشن سنگ که هویت هر اتاق را میسازند صاف شوند. در زمستان، برف بر بامهای روستا مینشیند و بازشوهای روشن هتل همچون نقاطی کوچک از گرما در سیلوئت سنگی گستردهتر روستا خوانده میشوند؛ یادآوری فصلی از اینکه معماری همواره در مرتبه دوم نسبت به منظری قرار داشت که میزبانش بود.







- گونه سکونت
- Troglodyte
- متریال حجاریشده
- Volcanic Tuff
- دامنه کوه
- Sahand
- رویکرد طراحی
- Conservation
- طراحی معماری
- معماری داخلی
- مهندسی سازه
- هماهنگی اجرای صخرهکنی
- مشاوره حفاظت از بافت بومی

